dinsdag 10 juni 2014

Bericht 12 uit Hoogeveen


Hoi beste Marja


Allereerst wat hebben jullie een mooi kleindochtertje zeg, prachtige dromerige oogjes en met een lief glimlachje kijkt ze je aan. Kinderen staan nog dicht bij het hemelse vind ik altijd. Ik weet dat het overdreven klinkt maar ik kan het niet anders verwoorden Marja.

Wat akelig dat je echtgenoot een allergie heeft voor katten.Tja allergie├źn hebben de neiging steeds te verergeren en als ik jullie was zou ik katten gaan vermijden. Katten kun je toch wel een paar uurtjes in de schuur doen. Even goed stoffen en stofzuigen als jullie op bezoek komen en hoppa klaar. Of vergis ik me daar in? En waren de vakantieplaatjes mooi van de reis naar India? Ik moet dan altijd denken aan de koeien die daar overal zomaar rond lopen, de toeterende scootertjes die in grote getale door de stoffige steden rond razen. Warm brrr ik hou helemaal niet zo van warm weer, bah kan ik slecht van slapen. Maar goed ik hoop dat het werkelijk fijne Pinksterdagen voor jullie als familie waren.

Ik ben blij dat je genoten hebt van enkele boeken van Bernlef, zelf vond ik deze week een boek van Marc Poortere in de bibliotheek. Het is een opzien bare roman ( De Waarheid en het Koninkrijk) die zich afspeelt in de besloten wereld van de Jehova's Getuigen. Geschreven door een auteur die daar zelf in opgroeide. Marc Poortere schrijft in sobere heldere stijl de overtuigingen en ongemakken van de personages. Het geeft een beeld voor velen onbekende wereld. Het gaat vooral over de tijd waarin bekend word dat over enkele maanden de wereld zal vergaan. De gesloten wereld van het kind in de Jehova's Getuigen wereld, zoals elk kind die apart word gezet door ouders die zich afzetten tegen de normen van de heersende gedachten van de wereld. Tja dit boek kwam op mijn pad om zomaar eens te zeggen en ik heb het snel gelezen. Ik herkende situaties waarover mij wel eens werd verteld door insiders. Het gekke is dat ik zomaar thuis bij ze kon komen. Ik bedoel echt thuis hoor. Een buurvrouw in de eerste jaren van ons huwelijk en ik heb jarenlang gewerkt bij een oudere dame uit de Jehova's getuigenwereldje. Ze wisten wel dat ik het niet met ze eens was hoe zij in de wereld stonden. Ik hield het altijd luchtig en maakte gepaste grapjes tijdens grimmige verschillen tussen ons en wel altijd met respect hoor dat wel. Toch in de menselijke sfeer konden we goed met elkaar overweg. We hebben samen wat gelachen hoor dit kwam denk ik ook dat we elkaar niet wilden en ook niet konden overtuigen van onze mening. Dus maakten we daar dan maar wat grapjes over. Toch vind ik de sfeer in dit boek vrij beklemmend moet ik zeggen. Het is uit de hoek van een vijftienjarige jongen beschreven die Jehova`s Getuigen als ouders had. Dat is natuurlijk heel anders als de volwassenen waar ik mee had te maken. Ik denk in elk geval met een glimlach terug aan de contacten van die tijd dat ik de leden van deze kerk geregeld ontmoette. Inmiddels zijn onze wegen uiteen gelopen.
Natuurlijk zijn er nog meer boeken gelezen maar ik houd het hier maar even bij.

De 5 vragen,...... en antwoorden. Vragen beantwoorden lijkt gemakkelijk maar toch.......

Wat is je lievelingsgerecht? (als je moeilijk kunt kiezen mag je er ook twee of drie noemen, hoor)

Tja wat zal ik daar eens op zeggen er zijn veel gerechten die ik zeer smakelijk vind. Maar het meest leuke vind ik het gerecht dat ik voor het eerst proef .Wat dat betref ben ik een beetje een rare ik ben dol op nieuw, en anders want dat vind ik boeiend. Er zijn zoveel gerechten die ik nog nooit heb geproefd. Ik bedoel ik reis vooral graag in de keuken overal naar toe hahahaha. Mijn thuisgerecht die ik het allerlekkerst vind ik is Hachee met de rodekool en kruimige aardappelen.

Waar zou je het allerliefst willen wonen?

Het allerliefst woon ik gewoon hier thuis in Hoogeveen.

Welke muziek geniet jouw voorkeur?

Kijk ook dat veranderd met de jaren alhoewel de ontdekking van het luisterlied van Dimitrie van Toren bij me blijft horen zolang ik leef. Vooral de teksten boeiden mij vooral en nog steeds eigenlijk. Nu gaat  mijn hart uit naar muziek zonder woorden, en de muziek van Adam Hurst met zijn Cello streelt mijn gevoel. ik vind ik erg aangenaam om te horen moet ik zeggen. Ik ontspan volledig bij de klanken van zijn Cello.


Hoe zou je je leven invullen als je het opnieuw mocht doen?

Ik schrijf deze brief op de tweede pinksterdag dus op het nippertje is het goed dat ik deze vraag een volgende keer beantwoord? Want hier moet ik even rustig over na denken namelijk.

In welke eeuw zou je willen leven?

En over deze vraag zou ik ook nog even willen denken voordat ik antwoord geef. Hopelijk vind je dat niet erg.

Zeg Marja wil jij de vragen ook eens beantwoorden in je komende brief? Lijkt me leuk om die ook eens te lezen.


Ik doe je de hartelijke Pinkstergroetjes en tot schrijfs dan maar weer

Novelle

Geen opmerkingen:

Een reactie posten