dinsdag 14 oktober 2014

Bericht 17 uit Hoogeveen.

Beste Marja


Vandaag is het alweer zondag 11 Oktober 2014 en ik probeer je weer terug te schrijven. Ik leef een beetje in een roes, van drukte. Begrijp me goed ik vind het niet zo erg hoor maar ons huis vervuild nu toch denk ik zo af en toe stiekem. Ik moet nu echt tijd maken om te gaan schoonmaken. Mijn vast voornemen voor de komende week. Zo dat voornemen staat in mijn hoofd gegrift!! De tuin vraagt inderdaad nu weer meer tijd inderdaad maar..... ik hou zo van fladderende bladeren om het huis....tot groot verdriet van onze buren denk ik. Tja we kiezen toch maar voor de gulden middenweg dus D... ruimt zo af en toe flink wat blad in de groencontainer. We moeten ook geen doorn in het oog van de buren worden he? En toch maar een beetje rekening houden met elkaar vinden we altijd. Ja ik weet dat jullie heel graag jullie huis willen verkopen dus is brandschoon houden van huis en tuin een must voor jullie. Ik kan me voorstellen dat je daar wel eens zuchtend mee bezig gaat juist omdat jullie een huis verlangen die niet zoveel onderhoud behoeft. Jullie hebben een prachtig mooi huis met een super leuke tuin voor wat jongere mensen met kinderen maar ja de huizenmarkt is een beetje slow down he?. Ach wie weet lukt het nog voor de winter om je huissleutel aan een koper te kunnen geven dat zou mooi zijn toch? En heus de wonderen zijn echt de wereld nog niet uit hoor. Dus goede moed blijven houden zeg ik dan maar.

Buiten deze blog schrijf ik erg weinig privé met mensen. Heel af en toe met Elly en Margreet. Die contacten zijn schaars maar vriendelijk en open van aard. Ik bekijk de reacties op mijn blog altijd eerst voordat ik ze publiceer. Soms leid dat tot irritaties omdat mensen mijn controle niet als prettig ervaren. Ik heb wel eens reacties gehad die niet op mijn blog thuis horen en die publiceer ik dan ook niet. Daarbij vermeld ik het wel aan de persoon waarom ik de reactie niet publiceer. Tja het is mijn blog en ik bepaal dus wat hier te lezen valt. Ik laat me niet ringeloren het is mijn goed recht vind ik. Zo houd ik niet van schuttingtaal en zomaar lukrake irritaties van anderen wil ik wel per email oplossen maar niet op de blog. Ik zoek altijd naar een manier om trubbels op te lossen maar ik laat me niet manipuleren door anderen met pijn die ik dan tot het onredelijke toe, tegemoet moet komen. Want ergernis en pijn maken mensen niet gezellig namelijk.Nou ja ik wil altijd het goede in anderen zoeken en ik ben altijd bereid om het weer goed te maken en daar een weg in te zoeken. Maar......het heeft soms een grens en dan gaan de luiken dicht. Ik groet zo`n persoon nog wel en een klein gesprekje ga ik ook wel aan, maar de luiken van hart zijn dicht.Dan ben ik beleefd maar afstandelijk. En soms denk wel eens dat ik moet stoppen met deze blog. Maar ik wil zo graag schrijven over wat ik vind in boeken en de wereld om en in mij heen dat ik het bijna niet kan laten. Ik vind het ook erg leuk zo met je te schrijven het is zo gemoedelijk en belangstellend. De wereld zit zo vol met tegenstrijdige belangen dat ik er soms doodmoe van word. Ik ga erg veel mijn eigen gangetje soms drink in de kerk een kopje koffie mee doe een klein gesprekje. Ik ben geen visitemens. Daarom schrijf ik denk ik ook zo graag denk ik nu.
Zo nu stop ik er maar eventjes weer mee het boek dat ik nu lees vermeld ik wel een volgende keer.

Ik doe je de gele bladergroetjes van Oktober uit Hoogeveen.
Novelle

Geen opmerkingen:

Een reactie posten